Γιώργος Θεοχάρης,1 MD, Κωνσταντίνος Πολύζος,2 MD, Ευρυδίκη Βουλουμάνου,2 MD, Γιώργος Πέππας,1,2 MD, PhD, Θοδωρής Σπυρόπουλος,1 MD, Σπυρίδων Μπάρμπας,1 MD, Ματθαίος Φαλάγγας,2,3,4 MD, MSc, DSc

  1. SOS ΙΑΤΡΟΙ, Αθήνα, Ελλάδα
  2. Άλφα Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Επιστημών (AIBΕ), Αθήνα, Ελλάδα
  3. Τμήμα Ιατρικής, Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», Αθήνα, Ελλάδα
  4. Τμήμα Ιατρικής, Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts, Βοστώνη, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ

ΣΥΝΟΨΗ 

Υπόβαθρο:  Κατά την τελευταία δεκαετία, οι ιατρικές μελέτες σχετικά με τους ταξιδιώτες επικεντρώθηκαν κυρίως στην επιδημιολογία των ασθενειών που εμφανίστηκαν σε όσους ταξίδεψαν προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Ελάχιστα γνωρίζουμε για τη νοσηρότητα των ταξιδιωτών στην Ευρώπη.

Στόχος: Επιδιώξαμε να παρουσιάσουμε την εμπειρία μας σχετικά με τη νοσηρότητα των ξένων ταξιδιωτών κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους στην Ελλάδα στη διάρκεια πέντε ετών.

Μέθοδοι: Αξιολογήσαμε αναδρομικά τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ξένων ταξιδιωτών στην Ελλάδα από  01/01/2005 έως 31/12/2009 που ζήτησαν τις ιατρικές υπηρεσίες από ένα δίκτυο ιατρών, οι οποίοι εκτελούν κατ’ οίκον επισκέψεις ( SOS ΙΑΤΡΟΙ) στην Αττική, Ελλάδα.

Αποτελέσματα: Συνολικά, 3414 ξένοι ταξιδιώτες [παιδιά (έτη ≤18): 27%] αξιολογήθηκαν. Σε 151 (4.4%) απαιτήθηκε η μεταφορά σε νοσοκομείο. Τα πιο συχνά προβλήματα υγείας ήταν: διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος (34%), διάρροιες (19%), οστεο-μυϊκά (12%), δερματολογικά (7%), μη-διαρροϊκά γαστρεντερικά (6%), και ουρολογικά (5%). Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος ήταν οι συχνότερες διαγνώσεις κατά τη διάρκεια όλων των εποχών, που ακολουθήθηκαν από τις διαρροϊκές-γαστρεντερικές και οστεο-μυϊκές διαταραχές. Τα αναπνευστικά/οδοντικά προβλήματα παρατηρήθηκαν σημαντικά συχνότερα στα παιδιά. Καμία διαφορά μεταξύ των αρρένων και θήλεων ασθενών δεν παρατηρήθηκε σχετικά με τις αξιολογηθείσες διαγνώσεις. Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος παρατηρήθηκαν σημαντικά συχνότερα (p< 0.01) κατά τη διάρκεια του χειμώνα (47%), σε σύγκριση με τις εποχές της άνοιξης (36.7%), του καλοκαιριού  (30.9%), και του φθινοπώρου (30.5%). Οι δερματολογικές διαταραχές παρατηρήθηκαν σημαντικά συχνότερα (p< 0.01) κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου (8.3%) και του καλοκαιριού (7.9%), έναντι του χειμώνα (4.9%) και της άνοιξης (2.1%).

Συμπέρασμα: Παρά τους περιορισμούς της αναδρομικής μεθοδολογίας, τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι τα ήπια, αυτο-περιοριζόμενα αναπνευστικά περιστατικά μπορούν να είναι η κύρια αιτία για την αναζήτηση πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ελλάδα. Τα συμπεράσματά μας μπορούν να προεκταθούν και σε άλλες χώρες με παρόμοιες κλιματολογικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.